Niet meer beschikbaar
Het verhaal van Kabouter Doei:
Een afscheidskado”otje” met een humoristische twist. Op zijn billen staat immers “Nou Doei”
Ik had een ideetje en was volop bezig mijn skills te oefenen, dus waarom niet proberen dat ideetje tastbaar te maken in een betonnen beeldje. Het idee was een plat vlak in de vorm van een kabouter geplaatst tegen een potje geschikt voor een plantje, met wat volume/uitstekende delen bij muts, tong, billen, handen en voeten…
Niet al te moeilijk of veel werk.
Dat liep gaandeweg anders.. Maar juist ook heel gaaf, dus besloot ik mijn tijd te nemen en mezelf tot het maximale uit te dagen; de kabouter niet zo snel, maar zo mooi mogelijk afleveren.
Ik creëerde als eerste de schoenen, de handjes, de billen en de muts. Later in het proces bleek dat dat niet voor al deze onderdelen een slimme keuze was. De schoenen bleken niet bruikbaar in de montage van het geheel omdat ik ze niet in de juiste positie op de benen kon laten aansluiten, dus creëerde ik de schoenen terplekke aan het geheel. Ook bij de muts maakte ik een logisch-denken-foutje. De losse onderdelen had ik namelijk gecreëerd door beton op een soort getekend patroon te leggen. Echter een platte tekening wijst naar opzij daar waar het in het echt bvb naar voren moest wijzen. Maar breken, schuren, aanvullen of opnieuw beginnen was me inmiddels niet meer vreemd, dus zo gezegd zo gedaan. De billen en de handjes bleken een gouden greep, het beeld kreeg daardoor meteen op de juiste plekken de juiste vormen waarop ik verder kon bouwen om er één geheel van te maken.
Hij kreeg verschillende polo’s inclusief kraag “aan” om te zien hoe technieken in de praktijk zouden uitpakken (bij een 3e variant was ik tevreden), en hij kreeg een plooibroek met een riem aan. Iets waarover ik mezelf tijdens het creatieproces regelmatig heb afgevraagd WAAROM doe ik dit?
Eerst min of meer een zwevende afgezakte broekriem creëren en zorgen dat ie op z’n plaats bleef tot ‘ie voldoende uitgehard was (daar komen dus heel veel geduld en heel veel saaie, herhalende bewegingen bij kijken om het beton op de juiste plek te laten uitharden). Dat gaf een mooi startpunt van waar ik de broek kon creëren. Dan de plooien; op een plek waar ik nauwelijks bij kon, met de dunne punt van een dottingpen en een mesje millimeter voor millimeter vloeibaar beton toevoegen, wat zich vastzuigt, in plooivorm. Plooi voor plooi, net zo lang tot het een broek leek.
Nog een omslag op de broekspijpen en de mouwen, lusjes voor de broekriem, wat plooitjes bij de schouders.
En dan de schoenen; stoere bikers met daarop mijn handelsmerk; een hartje. Ook weer veel opbouw en reliëf om te toevoegen.
Uiteindelijk stond er na een aantal maanden bouwen een 3 dimensionele kabouter met z’n billen bloot en met z’n hoofd tussen z’n benen door, z’n tong uitstekend. Leunend tegen een plantenpotje aan.
De kleuren koos ik een beetje afgestemd op de ontvanger, ook weer met een humoristische twist. Een beetje kakineus en een beetje stoer.
Op zijn billen schreef ik “Nou Doei” (het was immers een afscheid), zo gepositioneerd dat het grotendeels netjes afgedekt werd door het plantje wat ik er in deed.
Ik heb mezelf enorm positief verrast met het resultaat en de ontvanger is er erg van gecharmeerd.
Praktsch:
Diepte 23 cm
Breedte 25 cm
Hoogte 17 cm
Gewicht > 5 kg