Niet meer beschikbaar.
Verhaal:
Hoe schattig is deze haas dan??!!!!!!
Deze haas werd gecreëerd als bedankje. Het hartje wat hij vast heeft zegt : dankjewel”.
In het mandje kwam veilig verpakte chocola.
Het creatieproces, incl. verven heeft 2,5 maand geduurd.
Als vertrekpunt een beetje van een kleurplaat (die hebben vaak heerlijk simpele lijnen, prima geschikt voor een eerste laag van niets naar iets) en een beetje eigen toevoeging.
Ook nu weer laag voor laag opgebouwd.
Een platte haas met een plat gezicht zonder poten en los daarnaast een glad gestreken plakkaat nat beton over een prop papier verpakt in een plastic zakje. Dat was het begin van deze haas. Vervolgens het mandje (het gladgestreken plakkaat) aan de onderkant flink dikker gemaakt en de platte haas een buikje met een hartje erop gegeven. Nu kon die, na uitharden en samenvoegen met het mandje, enigszins rechtop blijven staan. Wat verder bouwen vergemakkelijkt.
En dan blijkt haast en spoed echt niet te werken met beton. Je kunt immers nooit exact voorspellen hoe het beton zich gedraagt. En zo werd de lekker bolle buik met een hartje erop, uiteindelijk een veel te plat en onzichtbaar geheel. Gelukkig kun je gebruik maken van de zuigkracht van beton dus maakt ik een bolle buik over een buik. Vervolgens eerst maar eens gewacht wat daar van over bleef. Het bleek nog een laagje nodig te hebben.
Daarna heb ik het hart rechtstreeks uit de lossen hand op de buik gecreëerd.
De verhoudingen qua lengte van het geheel begonnen voor mijn gevoel wat te wringen. Dus heb ik van onderen lagen toegevoegd, tot het weer beter kloppend leek en er ruimte ontstond voor het creëren van de achterpoten. De voorpoten heb ik op zeker moment moeten weghakken en totaal overnieuw moeten creëren, om ze een beetje mooi in het geheel te laten passen.
De oren waren al vrij snel in het begin helemaal naar m’n zin qua vormgeving. Ik heb ze alleen in de loop van het proces steeds aangepast in verhouding tot de rest.
De kop/het gezicht daarintegen ging enorm moeizaam en heeft vele gedaantes gekend in het proces. Uiteindelijk heeft “Stampertje”, zoals ik ‘m inmiddels liefkozend noem, een heel sprekend, schattig, vriendelijk uiterlijk gekregen.
Z’n mandje vrij houden met elke keer toch weer correcties en bijbouwen aan het geheel, was een uitdaging. Zo besloot ik op zeker moment dat z’n achterhoofd, schouders en rug echt wel wat meer vormgeving nodig hadden. Maar voor je het weet bouw je dan de opening van z’n mandje dicht. Maar het is gelukt om er een kloppend geheel van te maken, met mandje nog bruikbaar.
Dit mandje is natuurlijk “multifunctioneel” inzetbaarzolang het nuchtere verstand gebruikt wordt.
Op het hartje schreef ik, passend bij het doel “dankjewel”. Waarbij ik de eerste ben die erkent dat het schrijven op beton nog wat aandacht verdiend
Ik besloot in het kader van ontwikkeling en houdbaarheid bij het verven een andere manier te kiezen. Eerst een soort van basecoat. Na wat uitproberen kwam ik op een passende kleur.
Het bleek echter ingewikkelder om het te laten slagen dan gehoopt. Zo was ik vele malen meer acryl voor het toevoegen van kleur kwijt als dat ik gewend was. Los van de troep, de stank en de enorme droogtijd.
Na ook nog wat andere projecten zo geprobeerd te hebben, heb ik besloten dat deze methode het niet is, voor mij en mijn werk.
Binnenkort zal ik een nieuw filmpje uploaden, in dit filmpje zit de uiteindelijke topcoat/seal er nog niet op
Praktisch
Hoogte 27 cm
Diepte 21 cm
Breedte 17 cm
Gewicht +/-5 kg